Cofnij

Twórcza pasja, która mnie kształtuje

Aktorstwo, chociaż na początku było szkolną przygodą, dziś jest nie tylko moim zawodem, ale przede wszystkim pasją, która niesamowicie rozwija. Jestem Marta Wierzbicka i chcę Wam opowiedzieć o sztuce aktorskiej oraz o tym jak wyglądała moja droga od początku aż do dziś.

Moja przygoda z aktorstwem zaczęła się bardzo dawno temu, bo już w gimnazjum. Wówczas, jak każda nastolatka, szukałam swojej drogi i uczęszczałam na wiele zajęć dodatkowych, jak śpiew, rysunek czy kółko teatralne. Pamiętam, że zajęcia teatralne sprawiały mi wtedy najwięcej radości. I co ciekawe, nie należałam do grupy, która grała pierwsze skrzypce w przedstawieniach szkolnych. Zawsze słyszałam, że lepiej nadaję się do drugoplanowych ról. Mimo tego nie poddawałam się, a gdy wygrałam casting do serialu „Na wspólnej”, nikt nie krył swojego zdziwienia. Tak trafiłam na wiele lat do serialu, a aktorstwo stało się moją największą pasją, która ukształtowała mnie przede wszystkim jako człowieka. Kiedy miałam piętnaście lat, nie spodziewałam się, że aktorstwo tak wpłynie na moje życie i sprawi, że z każdym kolejnym projektem będę odkrywała nowe, ciekawe obszary.  


Telewizja 

Ponieważ trafiłam na plan serialu „Na wspólnej” w młodym wieku, starałam się szybko wdrożyć, nauczyć jak najwięcej. Potraktowałam plan jak zajęcia pozaszkolne, w ramach których musiałam być sumienna, wykazać się i zawsze dawać z siebie sto procent. Życie na planie nauczyło mnie organizacji i dyscypliny. Bardzo szybko dorosłam, miałam do czynienia z ludźmi starszymi od siebie, którzy byli w pracy, więc dziecięce wygłupy nie były na miejscu;)

Najbardziej fascynujące w pracy na planie były relacje, które nawiązałam i utrzymuję po dziś dzień. Z niektórymi osobami na planie spędzałam więcej czasu niż z własną mamą. Zabawne było też zderzenie z rzeczywistością, kiedy po kilku miesiącach na planie, wyemitowany został pierwszy odcinek serialu z moim udziałem. Nie rozumiałam, dlaczego ludzie mnie zaczepiają na ulicy. To ekscytujące i miłe, kiedy ludzie mówią, że lubią mnie oglądać na szklanym ekranie, proszą o autograf. To najlepsze potwierdzenie, że moja praca ma sens.


Teatr 

Teatr jest najlepszym dowodem na to, że jak o czymś intensywnie marzysz, to prędzej czy później to się spełni. Występowanie w teatrze było moim największym marzeniem. Myślałam  jednak, że skoro nie ukończyłam szkoły aktorskiej jest to niemożliwe. A jednak! Dzisiaj gram w sześciu spektaklach i zaczynam próby do kolejnego. Teatr to dopiero szkoła! Tam nie ma miejsca na pomyłki, a jeśli nawet jakaś się zdarzy, trzeba mieć refleks i umieć błyskawicznie na nią reagować.

W przeciwieństwie do serialu, w teatrze ma się natychmiastowy odbiór swojej gry, widzowie od razu pokazują swoje emocje. Jest to praca na żywej materii, która posiada szkielet stworzony przez reżysera, emocje aktorów i publikę. Trzeba być czujnym na partnera, scenografię a jednocześnie być w postaci. To wymaga maksymalnego skupienia i opanowania.


Często słyszę pytanie, czy nie nudzi mi się ciągłe granie tych samych sztuk. Jest wręcz przeciwnie – każdy spektakl ma w sobie coś innego, każda publiczność jest inna. A adrenalina, która nam towarzyszy podczas wystąpienia potrafi zdziałać cuda. Niejednokrotnie wychodziłam na scenę, gdy byłam chora. Jednak w trakcie spektaklu wszystkie objawy znikały w pierwszej minucie.

W teatrze codziennie uczę się czegoś nowego, mam wiele wspaniałych i inspirujących osób wokół siebie. Mam szczęście spędzać czas i pracować ze wspaniałymi, doświadczonymi aktorami, którzy dzielą się swoją wiedzę, ale też anegdotami, których słucha się z zapartym tchem. 

Życie to scena  

Każdy z nas codziennie odgrywa jakąś rolę. W każdym przypadku, w stosunku do każdej osoby, przyjmujemy jakąś pozę. Czasami mniej, a czasami bardziej świadomie. Ich choć zabrzmi to banalnie, to naprawdę życie pisze najlepsze scenariusze, a spektakle z udziałem nas samych oraz naszych bliskich ogląda się najciekawiej. Jedna z najcenniejszych cech u aktora to umiejętność obserwowania. Tak, aktorzy są świetnymi obserwatorami rzeczywistości. A swoje obserwacje przekładają później na tworzenie roli, by była jeszcze bardziej autentyczna i bliższa widzowi.

  • Huawei Support

    ROZWIĄZANIE KONKURSU! Dziękujemy za udział w konkursie oraz wszystkie posty. Wybraliśmy autorów najbardziej kreatywnych wpisów, których mamy przyjemność zaprosić na #WarsztatyMożliwości prowadzone przez Martę Wierzbicką. Warsztaty odbędą się 27.02 w godzinach 18:00-20:00 w SPATIFie przy Alejach Ujazdowskich 45 - wszystkich uczestników zapraszamy na 1sze piętro. Prosimy o wiadomość e-mail aa adres konkurs@gong.pl z potwierdzeniem uczestnictwa w Warsztatach oraz danymi niezbędnymi do przekazania nagrody, to jest: imienia i nazwiska, adresu zamieszkania oraz aktualnego adresu email. Niezachowanie tego terminu, podanie nieprawidłowego adresu lub danych, o których mowa w zdaniu poprzednim skutkują utratą prawa do Nagrody, która pozostaje wówczas do wyłącznej dyspozycji Organizatora. Lista nagrodzonych osób: Sabina Słowiak-Szkurłat, Maria Jabłkoskwa, Maria Jabłkowska, Barbara Olech, Basia, Marta Gortat, Aleksandra Karina Tomaszewska, Alicja Tomaszewska, Patryk Majcher, adulka, Zyzan, Jerzy Frosz, Magda14, Loyra98, Paulkna, Dominika124, Izulka 78, Bartek_86, julaaa.00253,pamockingjay. Gratulujemy!

  • Michał 21

    Dla mnie teatr to możliwość przenoszenia w czasie i przestrzeni dlatego tak bardzo, lubię sztuki i podziwiam grę aktorską . Najbardziej chciałbym zagrać rolę związaną z tańcem gdzie nie tylko słowa ale i ruch mówi, wyraża emocje. W połączeniu z muzyką jest niemym ale bardzo mocnym przekazem. Podziwiam też gre która w jednym spektaklu wymaga zmiany głosu czy jego natężenia jak zaczyna się spektakl jako młody człowiek a kończy jako starzec. Bardzo chciałbym się zmierzyć z warsztatem gdzie można spróbować swoich sił w tym nie łatwym fachu. Zalezy mi na udziałe w tych warsztatach ze względu na prowadzącą która mimo młodego wieku już tyle doświadczyła i nauczyła się . Marta jestem pewny że prowadząc warsztaty podzieli się wiedzą praktyczną i powie o rzeczach na które nie każdy zwraca uwagę a w szkołach uczy się tylko teorii. Bardzo prosiłbym o możliwość udziały w tych warsztatach i możliwości podróży w czasie i przestrzeni aby nauczyć się poruszać serca jak i też mówić ruchem, gestem i mimiką

  • Magda108

    Moją wymarzoną rolą jest zagranie w musicalu. Pamiętam jak zobaczyłam po raz pierwszy Mamma Mia. Miałam wtedy jakieś 10 lat i czułam niesamowitą radość oglądaj

  • Magda108

    Moją wymarzoną rolą jest zagranie w musicalu. Pamiętam jak zobaczyłam po raz pierwszy Mamma Mia. Miałam wtedy jakieś 10 lat i czułam niesamowitą radość ogląda